Cmentarz przy ulicy Puszkińskiej
w Brześciu

Białoruś
2014, 2016
konserwacja
Białoruś, Brześć, cmentarz, Polacy, Polak, polski, prace konserwatorskie, projekty zagraniczne

o projekcie

Założony w połowie XIX wieku we wschodniej części miasta cmentarz był niegdyś miejscem pochówku brzeskich katolików: mieszczan i oficerów polskiej narodowości służących w twierdzy brzeskiej, okolicznych ziemian, a także licznych przedstawicieli polskiej inteligencji – lekarzy, urzędników i prawników.

W 1942 roku, na rozkaz niemieckich władz miasta, cmentarz został rozkopany, a ponad dwie trzecie nagrobków przeniesiono w inne miejsca. W 1956 roku władze sowieckie zadecydowały o zamknięciu nekropolii. Do dziś ocalało kilkaset kamiennych i żeliwnych nagrobków, z których najstarsze pochodzą z połowy XIX wieku. Obecnie cmentarz znajduje się pod opieką miejscowych Polaków.

2016

W roku 2016 pracami konserwatorskimi objęto nagrobki rodziny Chrzanowskich i Dzierżyńskich. Zamierzano przede wszystkim oczyścić pomniki, przywrócić im estetyczny wygląd,  zrekonstruować brakujące fragmenty rzeźby oraz zabezpieczyć nagrobki przed ponownym niszczeniem i podupadaniem.

Wykonano również nowe płyty nagrobne poległych żołnierzy wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku: Zygmunta Bema, Karola Biela i Jana Kędzi. Zniszczone betonowe nagrobki zastąpiono granitowymi.

Zadania realizował zespół pod kierunkiem Bartosza Markowskiego w składzie: Krzysztof Jurków i Aleksandra Trochimowicz.

Podobnie jak wcześniejsze prace, te również finansowane były dzięki środkom Ministra Spraw Zagranicznych przyznanych bezpośrednio Towarzystwu Tradycji Akademickiej (partnerowi Fundacji) w ramach programu „Współpraca z Polonią i Polakami za granicą w 2016 roku”.

 

2014

W 2014 roku rozpoczęto program restauracji najcenniejszych nagrobków. W ramach działań pilotażowych konserwacji poddano niezwykle atrakcyjny pod względem artystycznym nagrobek, w którym pochowana jest Maria Siewerth.

Zadanie realizował zespół pod kierunkiem Bartosza Markowskiego w składzie: Krzysztof Jurków i Aleksandra Trochimowicz.

Prace finansowane były dzięki środkom Ministra Spraw Zagranicznych przyznanych bezpośrednio Towarzystwu Tradycji Akademickiej (partnerowi Fundacji) w ramach konkursu „Współpraca z Polonią i Polakami za granicą w 2014 roku”.

 

+ _

podobne projekty