Renowacja grobów Prezydentów Lwowa 2017 (Ukraina)


W 2017 roku Fundacja Dziedzictwa Kulturowego pozyskała środki na konserwację pomników nagrobnych  trzech Prezydentów Lwowa - Michała Michalskiego, Tadeusza Rutkowskiego oraz Józefa Neumanna - znajdujacych się na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.

 

Michał Michalski (1847-1907)

Urodził się 29 września 1847 r. we Lwowie, był synem rzemieślnika. Po ukonczeniu szkoły ludowej, szkolił się w zakładach kowalskich do 1863 r. Kiedy wybuchło powstanie styczniowe zaczągnął się do oddziału W. Komorowskiego i uczetniczył w bitwie pod Poryckiem na Wołyniu (2-3 października 1863 r.).  Po krótkim okresie więzienia, powrócił do zawodu, otworzył wlasny warsztat kowalski , przekształcając go w 1879 r. w fabrykę powozów.  Dzięki swoim sukcesom gospodarczym i społecznym w  1878 r. uzyskał obywatelstwo miejskie, a w 1880 został wybrany do Rady Miejskiej Lwowa. Od 1889 r. był posłem Lwowa do Sejmu Krajowego, w 1895 r.  był wiceprezysentem Lwowa , a 7 lipca 1905 r. został wybrany prezydentem miasta. Był członkiem wielu organiazacji  społecznych i gospodarczych działających we Lwowie.  Zmarł 13 kwietnia 1907 r. we Lwowie. 

 

Tadeusz Rutkowski (1852-1918)

Był synem Klemensa i Karoliny z Treszkowskich , pochodził z rodziny ziemiańsko-inteligenckiej . Kształcił się kolejno na Politechnice i Uniwersytecie w Wiedniu, w 1872 r. uzyskał tytuł doktora filozofii.  Był dziennikarzem - pisząc liczne arykuły wskazywał na konieczność uprzemyslowienia zaboru pruskiego, propadował prace u podstaw.  W Sejmie Krajowym reprezentował centrum demokratyczne, walcząc o realizację reform gospodarczych i postę dla kraju. W parlamencie wiedeńskim (1888-1901) przeciwstawiał się ugodowej polityce zdominowanego przez konserwatystów Koła Polskiego. Od 1905 przez szerego lat pełnił funkcję wiceprezydenta Lwowa, toszcząc się o rozwój przestrzenny oraz infrastrukturę dynamicznie rozwijającego się miasta, zaś podczas okupacji rosyjskiej (1914-1915) pełnił funkcję prezydenta Lwowa, zastępując Józefa Neumanna. Starał się w  takiej sytuacji zapewnic mieszkańcom miasta  normalne warunki życia.  Wycofujący się ze Lwowa Rosjanie inernowali 40 obywateli miasta, w tym Tadeusza Rutkowskiego oraz całe Prezydium Rady Miejskiej.
Na uwagę zasługuje jego mecenta nad sztuką. Był kolekcjonerem sztuki, redaktorem naczelnym miesięcznika "Sztuka", inicjatorem powstania Miejskiej Galerii Obrazów. Jego działalność wpłynęła pozytywnie na rozwój życia kulturalnego .

 

Józef Neumann (1857-1932)

Urodził się 26 stycznia 1857 r. jako syn urzędnika skarbowego Józefa oraz Krystyny z Mochnackich. W koncu XIX wieku stał się współwłaścicielem istniejącej od 1770 roku lwowskiej drukarni Piller ska.  Rozwijając drukarnię, wprowadził jako pierwszy w Polsce kolorowy druk offsetowy, wykonując m.in. druki według projektów Leona Wyczółkowskiego.  W 1913 został posłem do Sejmu Krajowego (wmiejsce zmarłego Stanisława Ciuchcińskiego). Jako długoletni członek Rady Miejskiej mista Lwowa  wybrany w 1907 wiceprezydentem, a w 1911 prezydentem miasta. 
Podczas I wojny światowej w 1914 jako przedstawiciel mieszczan lwowskich był członkiem Naczelnego Komitetu Narodowego.  Neumann był inicjatorem przekazania przez Radę Miejską Lwowa w formie daru narodowego półtora miliona koron na Legiony Polskie.  W 1918 brał czynny udział w walkach o Lwów, za co otrzymał liczne odznaczenia.
Funkcję Prezydenta Lwowa sprawował do 31 sierpnia 1927 r. ustępując na skutek rozwiązania przez władze centralne Rady Miejskiej, przekazując swoje obowiązki komisarzowi rządowemu Ottonowi Nadolskiemu. 

 

 

Zadanie realizowane dzięki środkom  Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznanym Fundacji Dziedzictwa Kulturowego w ramach  Programu "Miejsca Pamięci Narodowej za Granicą".
Dorzuć się
+ -

To nie jest poprawny adres email