Konserwacja cmentarza tatarskiego w Studziance 2018 (Polska)


Cmentarz tatarski w Studziance (gm. Łomazy) jest jednym z sześciu zachowanych mizarów na terenie Polski. Powstał w związku z nadaniem ziemi w Studziance i okolicznych miejscowościach Tatarom przez króla Jana III w 1679 r. Najstarsza zidentyfikowana inskrypcja pochodzi z 1772 r. 

 

Celem projektu jest przeprowadzenie profesjonalnych prac konserwatorskich  mających na celu zabezpieczenie i zachamowanie procesów destrukcyjnych. Poprawa stanu zachowania nagrobków  pozytywnie wpłynie na utrwalenie unikatowego charakteru i autentyzmu substancji zabytkowej cmentarza tatarskiego.  

 

Na terenie cmentarza pochowani są żołnierze I Rzeczypospolitej wraz z rodzinami. Członkowie rodzin tatarskich ze Studzianki brali udział we wszystkich kolejnych polskich zrywach niepodległościowych od Insurekcji Kościuszkowskiej, poprzez powstanie listopadowe aż po powstanie styczniowe. Cześć z pochowanych na cmentarzu osób służyła w II połowie XIX wieku w wojsku rosyjskim. Cmentarz jest jednakże największym skupiskiem grobów tatarskich, uczestników walk z okresu przed 1795 rokiem.

 

Prace konserwatorskie prowadzone są przy 90 nagrobkach, wykonuje je zespół konserwatorów kamienia pod kierunkiem mgr Piotra Owczarka, pod nadzorem dr. hab. Janusza Smazy, prof. ASP.

 

Zadanie realizowane przez Fundację Dziedzictwa Kulturowego, dofinansowane ze środków Ministra Kultury i  Dziedzictwa Narodowego w ramach programu "Wspieranie opieki nad miejscami pamięci i trwałymi upamiętnieniami w kraju" .

Zadanie realizowane we współprazy ze Stowarzyszeniem Rozwoju Miejscowości Studzianka, Wojewódzkim Urzędem Ochrony Zabytków w Lublinie - Delegaturą w Białej Podlaskiej, Sarostwem Powiatowym w Białej Podlaskiej, Urzędem Gminy Łomazy.

 

+ -

To nie jest poprawny adres email