Kolegiata Świętej Trójcy w Ołyce na Wołyniu 2016 (Ukraina)


Położona na wschód od Łucka, Ołyka - siedziba książęcego rodu Radziwiłłów była ważnym ośrodkiem dawnej Rzeczypospolitej. Obok zamku, najbardziej okazałą budowlą w Ołyce jest kościół p.w. Świętej Trójcy, zbudowany w latach 1635-1640 z inicjatywy i fundacji Stanisława Albrechta Radziwiłła (1594-1656), według projektu włoskiego architekta Giovanniego Maliverny. Bogate wyposażenie świątyni, na które składają się elementy wykonane z różnych rodzajów marmuru i alabastru, przypisuje się wybitnemu rzeźbiarzowi Melchiorowi Erlenbergowi. W 1641 r. kościół został podniesiony do rangi kolegiaty przez biskupa łuckiego Andrzeja Gembickiego.

 

Świątynia ucierpiała podczas wojen, jakie przetaczały się przez ziemie wschodnie Rzeczypospolitej i była remontowana w XVIII i XIX wieku  Uszkodzona została również  podczas działań wojennych I wojny światowej, czego świadkiem są pociski artyleryjskie znajdujące się na zachodniej elewacji kolegiaty. Ponowną restaurację zawdzięcza kolejnym ordynatom ołyckim z rodu Radziwiłłów.

 

Po zakończeniu II wojny światowej Ołyka została wcielona do Ukraińskiej Socjalistycznej  Republiki Radzieckiej. Władze realizując plan represji wobec kościoła zlikwidowały parafię w 1945 r. Świątynia zamieniona została na stajnię dla miejscowego kołchozu, co rozpoczęło systematyczną dewastację, która trwała do 1991 r., kiedy ukraińskie władze przekazały kościół wspólnocie wiernych. Podjęto wtedy pierwsze prace zabezpieczające, powstrzymujące postępującą degradację. 

 

Kolegiata pomimo dewastacji jest wyjątkowym zabytkiem sztuki sakralnej okresu wczesnego baroku na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej Obojga Narodów, stanowiącym zarówno element polskiego jak i ważny element ponadlokalnego, europejskiego dziedzictwa kulturowego.

 

Prace restauratorsko-konserwatorskie w kościele stanowią największe i najtrudniejsze wyzwanie stojące przed Fundacją. Stan techniczny wyposażenia, jak i samej bryły, był katastrofalny. Rozpoczęty w 2013 roku projekt ratowania tego cennego obiektu będzie trwał przez wiele lat.  

 

W 2016 r. przeprowadzono naprawę i konserwację tynków znajdujących się na ścianach zewnętrznych nawy głównej i naw bocznych, tylnej ścianie elewacji frontowej (ponad dachem), tynków i sztukaterii na sklepieniu prezbiterium, ścianach wewnętrznych dwóch zakrystii, skarbca i biblioteki. Konserwacji i zabezpieczeniu poddana została więźba dachowa wraz z poszyciem dachowym. Przeprowadzono także I etap rekonstrukcji posadzki oraz zrekonstruowano dolne okna i kraty okienne.

 

Prace remontowo-konserwatorskie w kolegiacie przeprowadzone były przez firmę Mesel Konserwacja Architektury i Dzieł Sztuki z Chełma pod kierunkiem Arkadiusza Ostasza.

 

Sfinansowano je ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej przyznanych w ramach programu: “Dziedzictwo kulturowe” priorytet: “Ochrona dziedzictwa kulturowego za granicą” oraz Senatu Rzeczypospolitej Polskiej w ramach funduszy konkursu: “Współpraca z Polonią i Polakami za granicą w 2016 roku”. Ponadto znaczące środki na prowadzenie prac przekazała Polska Wytwórnia Papierów Wartościowych S.A., a Konsulat Generalny RP w Łucku sfinansował rekonstrukcję dużego okna do krypt.

 

 

+ -

To nie jest poprawny adres email