Katedra ŚŚ. Piotra i Pawła w Łucku 2017 (Ukraina)


Katedra p.w. S?wie?tych Apostołów Piotra i Pawła w Łucku jest jednym z najwaz?niejszych polskich zabytków zachowanych na terenie Wołynia i centrum aktywnos?ci Polaków w stolicy województwa wołyn?skiego. 
Historia załoz?enia klasztornego jezuitów w Łucku sie?ga roku 1604, kiedy na zaproszenie biskupa Marcina Szyszkowskiego zakonnicy rozpocze?li swoja? działalnos?c? duszpasterska? przy katedrze p.w. S?wie?tej Trójcy. W 1608 r. nowa? fundacje? klasztorna? zatwierdził w Rzymie generał zakonu Aquaviva, a w 1609 r. król Zygmunt iii. Ojcowie Jezuici kolejno otrzymali parcele od kasztelana kijowskiego Jerzego Wis?niowieckiego, ksia?z?a?t Jerzego i Mikołaja Czartoryskich oraz innych magnatów, co pozwoliło na pos?wie?cenie w 1610 r. kamienia we?gielnego, w 1616 r. fundamentów przez biskupa Pawła Wołuckiego. Pierwotny projekt kos?cioła przypisywany jest architektowi prowincji małopolskiej Giacomo Brianowi, który przebywał w Łucku w latach 1616 – 1619. Szeroka dwuwiez?owa fasada zaprojektowana została przez Benedetto Molle, a za wystrój barokowo-klasycystycznego wne?trza odpowiada prawdopodobnie Paweł Giz?ycki, choc? nie moz?na jednoznacznie wykluczyc? w m udziału Mi- chała Sobolewskiego. Kos?ciół został konsekrowany przez biskupa Andrzeja Gembickiego w 1639 r., natomiast budynki kolegium przylegaja?ce do s?wia?tyni od strony prezbiterium wzniesiono po 1646 r. Jezuici przebywali w Łucku do kasa zakonu 1773 r., wtedy tez? zabudowania przeje?ła Komisja Edukacji Na- rodowej, a naste?pnie po poz?arze ówczesnej katedry p.w. S?wie?tej Trójcy w ii poł. xviii w. przekazane zostały diecezji, a kos?ciół podniesiony został do rangi katedry. Funkcje? te? pełniła do 1948 r., kiedy została zamieniona na magazyn, a w latach 70. xx w. na Muzeum Ateizmu z ekspozycja? Kosmos realizowana? w latach 80. xx w., która zniszczyła wiele elementów wystroju s?wia? ni. Na pocza?tku lat 90 xx w. wierni odzyskali s?wia?tynie?. Wieloletnie zaniedbania, a współczes?nie brak s?rodków finansowych wspólnoty parafialnej znacza?co wpływa na stan obiektu i uniemoz?liwia prowadzenie niezbe?dnych napraw. 
Fundacja Dziedzic a Kulturowego w 2014 r. zleciła wykonanie eks- per zy okres?laja?cej wykonanie niezbe?dnych prac zabezpieczaja?cych w celu zlikwidowania przyczyn destrukcji obiektu. Badania przeprowadzone w listo- padzie 2014 r. w podziemiach Katedry wykazały przyczyne? silnego zawilgocenia, która? był brak systemu odprowadzaja?cego wody opadowe z powierzchni połaci dachowych. Woda przedostaja?ca sie? do podziemi katedry i w nich zalegaja?ca była głównym czynnikiem destrukcji obiektu. 
W 2017 r. Fundacja Dziedzictwa Kulturowego przeprowadziła prace, które zlikwidowały napływ wód opadowych z połaci dachowych do wne?trza podziemi. Wykonana została kanalizacja odprowadzaja?ca wody opadowe z rur spustowych wraz z wprowadzeniem ich do sieci kanalizacji miejskiej – deszczowej, a takz?e opaska wraz z izolacja? wokół katedry, maja?ca na celu uszczelnienie styku muru z terenem. 
Wewna?trz katedry odtworzono historyczne wejs?cie do podziemi, w dawnej kaplicy Najs?wie?tszego Sakramentu przeprowadzono naprawe? wypraw tynkarskich na s?cianach, wraz przywróceniem wars barwnych, zabezpieczono spe?kania i pe?knie?cia sklepienia, odrestaurowano drewniana? stolarke? okienna?, był to pierwszy etap prac maja?cy za zadanie przygotowanie stabilnych warunków ekspozycyjnych zbiorów Muzeum Diecezjalnego, którego twórca? i pierwszym kustoszem był ks. Augustyn Mednis. 
Prace wykonała firma den sp. z o.o. reprezentowana przez mgr inz?. Artura Kleckiego, nadzór konserwatorski sprawował dr hab. Janusz Smaza, prof. ASP, oraz rzeczoznawca budowlany mgr inz?. Roman Paruch. Projekt koordynowany był przez Jana Rosiaka. 
 

Fundacja Dziedzictwa Kulturowego realizuje zadanie dzięki środkom Senatu Rzeczypospolitej Polskiej przyznanych w ramach  zlecenia zadań w zakresie opieki nad Polonią i Polakami za granicą w 2017 r.

+ -

To nie jest poprawny adres email