Cmentarz Łyczakowski we Lwowie 2017 (Ukraina)


Cmentarz Łyczakowski założono w 1786 r. Jego nazwa pochodzi od dzielnicy, dla której był on przeznaczony. Położony jest we wschodniej części miasta na urozmaiconym terenie z jednym dominującym wzgórzem. Naturalne warunki pozwoliły na wykreowanie klasycznego cmentarza krajobrazowo-parkowego. W XIX w. nekropolię organizował zarządca uniwersyteckiego ogrodu botanicznego Karol Bauer, następnie Tytus Tchórzewski.

Nekropolia jest wymieniana wśród najważniejszych historycznych cmentarzy w Europie. Wyjątkowa ranga artystyczna zachowanych tu zabytków sepulkralnych, wśród których szczególne znaczenie mają znakomite przykłady rzeźby nagrobnej z XIX i 1 połowy XX wieku, a także historyczna rola osób tam spoczywających – mieszkańców wielonarodowego i wielokulturowego Lwowa – sprawiają, że Cmentarz Łyczakowski należy zaliczyć nie tylko do wspólnej spuścizny kulturowej Polski i Ukrainy, ale do dziedzictwa ogólnoeuropejskiego.

Od 2013 roku Fundacja Dziedzictwa Kulturowego prowadzi projekt konserwacji nagrobków na tym cmentarzu, uznawanym również za jedną z najważniejszych polskich nekropolii.
Prace na Cmentarzu Łyczakowskim są realizowane we współpracy z Zarządem Ochrony Środowiska Historycznego Lwowskiej Rady Miejskiej i Dyrekcją „Muzeum – Cmentarz Łyczakowski”.
Prace przy nagrobkach wykonują polsko-ukraińskie zespoły konserwatorów. O wyborze zabytków decyduje wspólna polsko-ukraińska komisja ekspertów, która również nadzoruje efekty działań konserwatorskich.

 

W 2017 r. Fundacja Dziedzictwa Kulturowego przygotowała dziesiąty sezon prac konserwatorskich, realizowany przez polsko-ukraińskie zespoły konserwatorskie.
Pracami objętych zostało kilkanaście pomników nagrobnych wytypowanych przez międzynarodową komisję działającą w ramach projektu. Są to nagrobki: Kazimierza Krynickiego oraz analogiczny NN, rodziny Markowskich i Leibschangów, Karola Skibińskiego, Juliana Wagenhauera,  Ksawerego i Amelii Grabińskich, Matyldy Żłobickiej, rodziny Rawskich oraz Szaranowycza.

 

Zadanie realizowane jest przez trzy polsko-ukraińskie zespoły konserwatorskie pod kierunkiem: Władysława Wekera (nagrobki żeliwne) , Anna Sztymelska-Karczewska oraz Radosław Tusznio (nagrobki kamienne).
Nadzór nad pracami konserwatorskimi sprawują  prof. Janusz Smaza (ze strony polskiej) oraz doc. Juryj Ostrowśkyj (ze strony ukraińskiej).

 

 

Zadanie realizowane dzięki środkom Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego przyznanym Fundacji Dziedzictwa Kulturowego w ramach  Programu "Ochrona dziedzictwa kulturowego za granicą".

Dorzuć się
+ -

To nie jest poprawny adres email