Cmentarz Łyczakowski we Lwowie 2016 (Ukraina)


Cmentarz Łyczakowski założono w 1786 r. Jego nazwa pochodzi od dzielnicy, dla której był on przeznaczony. Położony jest we wschodniej części miasta, na urozmaiconym terenie z jednym dominującym wzgórzem. Naturalne warunki pozwoliły na wykreowanie klasycznego cmentarza krajobrazowo-parkowego. W XIX w. nekropolię organizował zarządca uniwersyteckiego ogrodu botanicznego Karol Bauer, a następnie Tytus Tchórzewski.
Jest wymieniana wśród najważniejszych historycznych cmentarzy w Europie. Wyjątkowa ranga artystyczna zachowanych tu zabytków sepulkralnych, wśród których szczególne znaczenie mają znakomite przykłady rzeźby nagrobnej z XIX i 1 połowy XX wieku, a także historyczna rola osób tam spoczywających – mieszkańców wielonarodowego i wielokulturowego Lwowa – sprawiają, że Cmentarz Łyczakowski należy zaliczyć nie tylko do wspólnej spuścizny kulturowej Polski i Ukrainy, ale do dziedzictwa ogólnoeuropejskiego.

 

Od 2013 roku Fundacja Dziedzictwa Kulturowego prowadzi projekt konserwacji nagrobków na tym cmentarzu, uznawanym również za jedną z najważniejszych polskich nekropolii.

 

Prace na Cmentarzu Łyczakowskim są realizowane we współpracy z Zarządem Ochrony Środowiska Historycznego Lwowskiej Rady Miejskiej i Dyrekcją “Muzeum - Cmentarz Łyczakowski”. Prace przy nagrobkach wykonują polsko-ukraińskie zespoły konserwatorów. O wyborze zabytków decyduje wspólna polsko-ukraińska komisja ekspertów, która również nadzoruje efekty działań konserwatorskich.

 

Prace w roku 2016 objęły konserwację trzynastu nagrobków na tym cmentarzu: rodziny Milikowskich (II etap); rodziny gen. Józefa Miączyńskiego; rodziny Kociubowych, rodziny Matijewych; Karola Brzozowskiego; Wojciecha Kętrzyńskiego; Antoniego Czuczawy; rodziny Manugiewiczów; Emanuela Ilskiego; Rozalii z Gross Rypińskich Mieleniewskiej; Urszuli z Jabłonowskich Głogowskiej; rodziny Ziętkiewiczów; Juliana Konstantego Ordona.Pomniki nagrobnei zostały poddane oczyszczeniu z wtórnych nawarstwień, uzupełnieniu ubytków, uczytelnieniu inskrypcji oraz zabezpieczeniu.

 

Zadanie realizowały cztery polsko-ukraińskie zespoły konserwatorskie w składzie: Anna Sztymelska-Karczewska (kierownik), Taras Bieniakh, Orest Dzyndra, Piotr Maślanka; Radosław Tusznio (kierownik) Michał Mojecki, Oleh Kapustyak, Serhij Jakunin; Arkadiusz Ostasz (kierownik) Julia Kostecka (nagrobki kamienne) i Władysław Weker (kierownik), Taras Oleszczuk (elementy nagrobków i nagrobki metalowe). Nadzór konserwatorski sprawowali prof. Janusz Smaza (ze strony polskiej) i doc. Juryj Ostrowśkyj (ze strony ukraińskiej).

 

Prace sfinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu “Dziedzictwo Kulturowe” priorytet “Ochrona dziedzictwa kulturowego za granicą” oraz ze środków d. Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa. 

 

 

+ -

To nie jest poprawny adres email