Cmentarz Łyczakowski we Lwowie 2013-2014 (Ukraina)


Najstarsza zabytkowa nekropolia Lwowa została założona w 1786 roku. Położona jest we wschodniej części miasta, na malowniczych wzgórzach, wśród specjalnie zaprojektowanego układu alei i zieleni. Jest wymieniana wśród najważniejszych historycznych cmentarzy w Europie. Wyjątkowa ranga artystyczna zachowanych tu zabytków sepulkralnych, wśród których szczególne znaczenie mają znakomite przykłady rzeźby nagrobnej z XIX i 1 połowy XX wieku, a także historyczna rola osób tam spoczywających – mieszkańców wielonarodowego i wielokulturowego Lwowa – sprawiają, że Cmentarz Łyczakowski należy zaliczyć nie tylko do wspólnej spuścizny kulturowej Polski i Ukrainy, ale do dziedzictwa ogólnoeuropejskiego.

Od 2013 roku Fundacja Dziedzictwa Kulturowego prowadzi projekt konserwacji nagrobków na tym cmentarzu, uznawanym również za jedną z najważniejszych polskich nekropolii. W latach 2008–2012 projekt ten był koordynowany przez Towarzystwo Opieki nad Zabytkami.

Prace na Cmentarzu Łyczakowskim są projektem finansowanym ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP, realizowanym we współpracy z Zarządem Ochrony Środowiska Historycznego Lwowskiej Rady Miejskiej i Dyrekcją „Muzeum – Cmentarz Łyczakowski”. Prace przy nagrobkach wykonują polsko-ukraińskie zespoły konserwatorów. O wyborze zabytków decyduje wspólna polsko-ukraińska komisja ekspertów, która również nadzoruje prace.

W latach 2013–2014 konserwacji poddanych zostało 8 nagrobków: Jarosława Kułaczkowskiego, Leona Twareckiego, Marii Anny Ponińskiej, Józefa Żukowskiego, Zdzisławy Krówczyńskiej, Augusta Bielowskiego, Grzegorza Romaszkana i Anny Krypjakewycz. Projekt objął także pierwszy etap konserwacji nagrobka Seweryna Goszczyńskiego, prace badawcze przy nagrobku Juliusza Ordona oraz konserwację szeregu elementów metalowych przy innych nagrobkach.

Zadanie realizowały zespoły pod kierunkiem Anny Sztymelskiej-Karczewskiej, Moniki Jamroziewicz-Filek oraz Bartosza Markowskiego. Nadzór konserwatorski sprawowali dr hab. Janusz Smaza (ze strony polskiej) i doc. Yuriy Ostrowskiy (ze strony ukraińskiej). W skład zespołów wchodzili: Taras Bieniakh, Yuriy Dubyk, Orest Dzyndra, Krzysztof Jurków, Oleh Kapustyak, Piotr Maślanka, Taras Oleszczuk, Wojciech Osiak i Sehiy Yakunin.

Zadanie finansowane było ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, przyznanych w ramach Programu „Dziedzictwo Kulturowe”, Priorytet: „Ochrona dziedzictwa kulturowego za granicą”.
 

+ -

To nie jest poprawny adres email